Może pamiętacie, że w ostatnim wpisie z serii „Informacje dla Społeczności” wspominaliśmy o zmianach w modelu uszkodzeń bombowców i zwiększeniu ich przeżywalności. Cóż, dzisiaj możemy podzielić się z wami kilkoma szczegółami na temat nowego modelu uszkodzeń bombowców, który przygotowujemy na następną aktualizację!
Problem i nasze ustalenia
Latając bombowcami, pewnie zauważyłeś, że w niektórych przypadkach nawet jedno trafienie wroga może mieć fatalne konsekwencje. Przeżywalność bombowców od dawna jest jednym z najczęściej dyskutowanych tematów w społeczności. Uważnie śledziliśmy wasze opinie, jednocześnie zbierając własne dane na ten temat. Przez kilka miesięcy uporządkowaliśmy dokumentację opisującą wyniki testów z użyciem różnych rodzajów amunicji przeciwko różnym częściom samolotów i elementom konstrukcyjnym, analizując, jak kadłub, skrzydła, silniki i dźwigary skrzydeł reagują na uderzenia pocisków, odłamków, kul i rakiet. Ogólnie było to spore przedsięwzięcie, a teraz jesteśmy gotowi przedstawić wstępne wyniki.
Miejsce uderzenia i odłamki z pocisku odłamkowo-burzącego kalibru 30 mm
Źródło: SHE Beschussversuche (Flugzeug - Flugzeug), Bericht über Kanonenschiessen mit Mirage und Hunter auf Pzj G 13, Hongrin 23./24.9.75, Swiss Federal Archives, E4#1000/781#6, ref. 2.1, BG vom 23.12.1908 betr. die Organisation des EDI, 1908–1909*
Uszkodzenia klap spowodowane pociskami kalibru 20 mm
Źródło: SHE Beschussversuche (Flugzeug - Flugzeug), Bericht über Kanonenschiessen mit Mirage und Hunter auf Pzj G 13, Hongrin 23./24.9.75, Swiss Federal Archives, E4#1000/781#6, ref. 2.1, BG vom 23.12.1908 betr. die Organisation des EDI, 1908–1909*
Uszkodzenia podłużnic
Źródło: SHE Beschussversuche (Flugzeug - Flugzeug), PROTOCOLE No. 35, Swiss Federal Archives, E4#1000/781#6, ref. 2.1, BG vom 23.12.1908 betr. die Organisation des EDI, 1908–1909*
Doszliśmy do następującego wniosku: w rzeczywistości elementy konstrukcyjne samolotu, takie jak dźwigary, środkowa część skrzydła i żebra, ulegają uszkodzeniom niezwykle rzadko. Małe odłamki o wadze około trzech gramów po prostu nie są w stanie naruszyć integralności konstrukcyjnej płatowca. Uszkodzenia spowodowane falą uderzeniową z zewnętrznych eksplozji również okazały się znikome; nawet wysokie ciśnienie fali uderzeniowej działające na skrzydło rzadko powodowało krytyczne uszkodzenia.
Ponad 60% strat w rzeczywistych walkach wynikało z pożarów w układach paliwowych i olejowych, a nie z uszkodzeń konstrukcyjnych. Wiele przypadków uszkodzeń nie prowadziło do natychmiastowej utraty samolotu, a jedynie zmuszało pilota do przerwania misji i wykonania awaryjnego lądowania w ciągu 30 minut, a nawet do dwóch godzin. Zdolność przetrwania zależy w dużej mierze od grubości i materiału poszycia. Poza tym największe bombowce mają konstrukcję skrzydła typu „wing box”, w której górne i dolne panele poszycia pełnią też rolę elementów nośnych; panele te są znacznie grubsze niż poszycie tradycyjnych skrzydeł opartych na dźwigarach, osiągając w niektórych miejscach grubość rzędu kilkudziesięciu milimetrów. Ogólnie rzecz biorąc, wraz ze wzrostem prędkości samolotu rośnie też integralność konstrukcyjna i grubość poszycia. Znajdzie to również odzwierciedlenie w grze w przypadku samolotów z różnych okresów historycznych.
Udzkodzenia od pocisków przeciwpancernych kalibru 20 mm
Źródło: SHE Beschussversuche (Flugzeug - Flugzeug), Bericht über Kanonenschiessen mit Mirage und Hunter auf Pzj G 13, Hongrin 23./24.9.75, Swiss Federal Archives, E4#1000/781#6, ref. 2.1, BG vom 23.12.1908 betr. die Organisation des EDI, 1908–1909*
Wnioski z naszych badań
Na podstawie naszych badań całkowicie przerobiliśmy model uszkodzeń bombowców. Naprawiliśmy nagromadzone błędy, dostosowaliśmy parametry kumulacji uszkodzeń, przeliczyliśmy strefy trafień i zaktualizowaliśmy ustawienia dotyczące dźwigarów skrzydeł, zespołów ogonowych, kadłubów i silników. Zastosowaliśmy elastyczne podejście: w przypadku samolotów z silnikami tłokowymi stworzyliśmy odrębne konfiguracje dla silników rzędowych i gwiazdowych, a także dla różnej liczby silników – od dwóch do sześciu. Osobno dopracowaliśmy też bombowce odrzutowe, które wymagają innej logiki obliczania uszkodzeń. Oprócz bombowców zaktualizowaliśmy modele uszkodzeń dla innych klas samolotów wywodzących się z konstrukcji bombowców, a konkretnie dla rodzin A-26 Invader i Pe-3, samolotów szturmowych Su-8, Tu-1 i TIS-MA oraz myśliwca przechwytującego Ju 388 J.
Uszkodzenia spowodowane przez pociski odłamkowo-zapalająco-burzące kalibru 20 mm i 30 mm (minengeschoß)
Źródło: BArch, RL_3_1900 Passiven Flugzeug-Schutz. Vorträge. Bd. 1
W skrócie: mimo że dopiero zaczęliśmy wdrażać nasze ustalenia dotyczące odporności elementów samolotów na różne rodzaje pocisków, bombowce stały się zauważalnie bardziej wytrzymałe. Oczywiście wróg wciąż może cię zestrzelić, ale teraz wymaga to większego wysiłku i bardziej precyzyjnego celowania. Odcięcie skrzydeł jest teraz znacznie trudniejsze – zamiast tego powinieneś celować dokładnie w zbiorniki paliwa, silniki i samą załogę, czyli dokładnie w te cele, w które w prawdziwym życiu zalecano pilotom celować. Rodzaj pocisku czy kuli też odgrywa teraz ważniejszą rolę.
Będziemy dalej dopracowywać i ulepszać model uszkodzeń – możesz być pewien, że to dopiero początek i przed nami jeszcze długa droga. Wierzymy jednak, że na niebie War Thunder pojawi się więcej bombowców!