Oto część trzecia serii blogów o renderowaniu! Dzisiaj porozmawiamy o poprawie wydajności silnika gry oraz o nowe funkcje graficzne.
Cienie: Ray Tracing bez wykorzystania RTX
W Bitwach Naziemnych cienie rzucane przez obiekty statyczne, takie jak domy, mury i skały, są teraz renderowane przy użyciu technologii ray tracingu, przy czym nie potrzeba nawet do tego karty graficznej obsługującej RTX! Poprzednio podczas odrodzenia się w czołgu lub okręcie stary system generowania cieni powodował ponowne renderowanie całych obszarów w sytuacji, gdy pozycja słońca zmieniała się gwałtownie lub gdy zmieniała się prędkość odtwarzania powtórki. To zwiększało obciążenie procesora i powodowało jasne artefakty oraz migotanie cieni w pobliżu kamery. Teraz cienie są przechowywane jako zestaw stron o różnych poziomach szczegółowości. Gdy słońce się porusza, aktualizowane są tylko te strony, które uległy zmianie, nie zaś cała scena naraz. Wprowadzony został limit stron na klatkę, aby obciążenie nie wzrastało gwałtownie. W rezultacie szczytowe obciążenie procesora zmniejszyło się kilkukrotnie, migotanie cieni zniknęło, a odległość rysowania cieni statycznych wzrosła.

Oprogramowanie zajmujące się ray tracingiem poprawiło również cienie w trybie Bitew Powietrznych. Zwykłe mapy cieni obejmowały jedynie obszar kilkuset metrów wokół samolotu gracza. Wszystko, co znajdowało się dalej, nie posiadało cieni, przez co miasta, lotniska i inne obiekty poniżej wyglądały płasko. Nowe oprogramowanie rozwiązuje ten problem, wysyłając dla każdego piksela promień w kierunku słońca i rzucając go na zwartą kopię dużych obiektów sceny, zbudowaną na procesorze. Dzięki temu miasta i lotniska mają swoje cienie niezależnie od odległości. Zniknęła strefa przejścia między cieniami kaskadowymi a cieniami renderowanymi metodą ray tracingu, która wcześniej była widziana w odległości około 300 metrów od kamery. Funkcja ta była wcześniej dostępna wyłącznie na filmowych ustawieniach graficznych, a obecnie działa od ustawień wysokich wzwyż, jak również na konsolach PlayStation 5 i Xbox Series X.
Zasięg renderowania: Nowe ustawienia zasięgu i znikanie drzew

Wcześniej regulacja odległości renderowania świata gry była możliwa wyłącznie za pomocą jednego suwaka, który kontrolował zarówno budynki, jak i roślinność. Maksymalną wartość renderowania można było ustawić na 350%, ale w praktyce silnik graficzny pozwalał jedynie na 300%. W aktualizacji Eagle’s Shadow dodano nowy suwak do regulacji odległości renderowania budynków i obiektów. Oba suwaki – zarówno dla obiektów, jak i drzew – mogą teraz osiągać pełne 500%. Opcja „Zasięg drzew” kontroluje drzewa, krzewy i inną roślinność, w tym odległość, przy której ich szczegółowe modele zostają podmieniane na modele o niższej jakości w celu obniżenia zapotrzebowania na moc obliczeniową. Nowe ustawienie „Zasięg obiektów” kontroluje budynki, domy, ogrodzenia, mury i skały. Oznacza to, że grając w maszynie naziemnej, możesz ustawić tak duży zasięg tych obiektów, jaki komputer jest w stanie obsłużyć, bez marnowania zasobów na krzewy i drzewa.

W przypadku samolotów nauczyliśmy silnik renderujący, by usuwał z pola widzenia kamery w grze lasy na podstawie odległości poziomej, rozwiązując w ten sposób problem drzew znikających pod samolotem na dużych wysokościach. Wcześniej odległość rysowania roślinności była mierzona w trzech wymiarach. Z wysokości kilku kilometrów kula widocznych drzew wokół kamery zamieniała się w kurczący się dysk, a bezpośrednio pod samolotem las mógł całkowicie zniknąć. Podczas lotu samolotem, zarówno w widoku z kokpitu, jak i przy ustawieniu wolnej kamery, usuwanie obiektów odbywa się teraz na podstawie odległości poziomej, dzięki czemu widoczny las zachowuje ten sam promień niezależnie od wysokości.
Jeśli chodzi o wydajność, nie powinno być żadnych odczuwalnych zmian dla gotowych ustawień grafiki. Oba suwaki przejmują dokładnie te same wartości, co poprzedni pojedynczy suwak. Nowo ustalona górna granica zakresu jest przeznaczona dla najpotężniejszych systemów i pozwala tworzyć imponujące zrzuty ekranu. Poziome usuwanie drzew praktycznie nie wpływa na wydajność i jest włączone w trybach kamery samolotowej.
Dodatkowe poziomy jakości odbić

Oto kolejne ulepszenie dla użytkowników posiadających sprzęt o wysokich osiągach. Suwak jakości odbić w ustawieniach grafiki ma teraz pięć, nie trzy poziomy. Dwa nowe poziomy – wysoki i bardzo wysoki – zapewniają modułowi śledzenia odbić na ekranie odpowiednio dwa i cztery razy więcej kroków, które może wykonać. Odbicia w złożonych scenach, takich jak rusztowania, balustrady czy dźwig nad mokrym nabrzeżem, są renderowane do końca, zamiast być przerywane w połowie i zastępowane rozmazanym zamiennikiem. Im wyższy poziom, tym więcej promieni znaleźć może punkty przecięcia z obiektami, dzięki czemu odbicia krat, prętów, ogrodzeń i innych cienkich obiektów wyglądają na solidne, a nie fragmentaryczne.

Żaden z trybów jakości grafiki nie wykorzystuje domyślnie poziomów jakości odbić, dlatego należy je włączyć ręcznie w ustawieniach. Te nowe ustawienia będą miały wpływ na wydajność dopiero po ich włączeniu, co wiąże się ze wzrostem zapotrzebowania na moc obliczeniową, spowodowanym dodatkowymi przebiegami ray tracingu. Wcześniej na średnich ustawieniach dostępna wartość wynosiła 32, zaś obecnie dostępne są wartości 64 i 128. W systemach z technologią RTX nic się nie zmieni, ale w przypadku kart graficznych bez RTX można teraz uzyskać lepszą jakość odbicia bez sprzętowego ray tracingu!
Ray Tracing dla źródeł światła
Obecnie omawiane ulepszenie jest dostępne wyłącznie dla użytkowników, którzy włączyli ray tracing w ustawieniach. Wymagana do jego obsługi jest karta graficzna z obsługą RTX w środowisku DirectX 12 albo konsola PlayStation 5 Pro, pracująca w jednym z trybów ray tracingu.

Wcześniej cienie rzucane przez słońce oraz przez źródła dynamiczne, takie jak błyski wystrzałów, pożary czy latarnie były obliczane na dwa różne sposoby. Słońce rzucało miękkie, stabilne cienie, podczas gdy każde dynamiczne źródło „wystrzeliwało” pojedynczy, ostry promień. W rezultacie obok miękkiego cienia słonecznego mógł znajdować się ostry jak brzytwa cień od błysku z lufy, a koszt obliczeniowy wzrastał wraz z każdym dodatkowym źródłem światła w kadrze: im więcej błysków i pożarów, tym większe obciążenie.
Obecnie wszystko to zostało zastąpione przez opcję zwaną RTDL (Ray Traced Direct Lighting — Bezpośrednie Oświetlenie wsparte Śledzeniem Promieni). Słońce i lokalne źródła światła korzystają ze wspólnego, miękkiego i stabilnego filtra cieni. Każde źródło światła ma rzeczywisty rozmiar: błysk wystrzału z armaty wynosi pół metra, a błysk z karabinu maszynowego — pięć centymetrów. Cień po wystrzale z armaty nie zakrywa już całej lufy pojedynczą czarną plamą, a cień po wystrzale z karabinu maszynowego pozostaje mały i ostry. Wydajność nie zależy już od liczby źródeł światła w kadrze. Cienie powodowane przez słońce stały się również dokładniejsze. Uwzględniają one teraz odległość obiektu zasłaniającego. Bliski obiekt rzuca ostry cień kontaktowy, a odległy – miękki. Cień rzucany przez własną maszynę podczas poruszania się stał się przewidywalny i nie drga.
Miękkie cienie od sztucznego oświetlenia bez RTX

Wyeliminowaliśmy niedociągnięcia poprzedniego systemu rzucania cieni przez lokalne źródła światła, takie jak lampy w hangarze czy ogień podczas nocnej bitwy. Wcześniej cienie te były szorstkie, zależały od rozdzielczości ekranu i miały tendencję do migotania przy każdej zmianie kolejności oświetlenia. Teraz cienie rzucane przez lokalne źródła światła są miękkie i stabilne. Wielkość cienia zależy od fizycznych wymiarów źródła światła. Im większy płomień, tym szerszy i bardziej miękki jest jego cień. Cienie nie są już uzależnione od rozdzielczości ekranu i zachowują spójny, miękki wygląd niezależnie od ustawień wyświetlania. Rozwiązaliśmy również problemy z migotaniem w hangarze premium, a także inne drobne artefakty wizualne. Cienie są teraz gładkie i nie drgają.

To już wszystko, jeśli chodzi o główne zmiany w renderowaniu wprowadzone w aktualizacji „Eagle’s Shadow”. A tymczasem praca trwa dalej!